![osteochondrose en rugpijn tijdens zittend werk](/images/lidwoord/2542/osteochondrose%20en%20rugpijn%20tijdens%20zittend%20werk.jpg)
Wat is het: osteochondrose is een ziekte van de wervelkolom waarbij de tussenwervelschijven (en vervolgens de wervellichamen, gewrichten en ligamenten) hun vermogen om normaal te functioneren verliezen. Tot voor kort werd de ziekte als leeftijdsgebonden beschouwd, maar de afgelopen decennia is ze merkbaar jonger geworden en treft ze meedogenloos jongeren van 18 tot 30 jaar.
Osteochondrose wordt meestal geclassificeerd op basis van de plaats van lokalisatie - lumbaal, cervicaal, thoracaal, sacraal en wijdverbreid. Meer dan 50% van de gevallen van de ziekte zijn verantwoordelijk voor osteochondrose van de lumbale wervelkolom; symptomen, behandeling en diagnose van dit type osteochondrose worden algemeen beschreven in de werken van medische beroemdheden. Een kwart van de diagnoses is te wijten aan cervicale osteochondrose - een ziekte van kantoorpersoneel en mensen die een zittend leven leiden.
Meestal beïnvloeden pathologische processen bij deze ziekte eerst de botten en ligamenten. Meestal ontdekken we dat de ziekte al is begonnen wanneer complicaties optreden - pijn, sensorische stoornissen, spieratrofie, verstoring van de interne organen.
Vandaag zullen we het hebben over osteochondrose, de symptomen en de behandeling van deze ziekte is een zeer actueel onderwerp in onze tijd. Per slot van rekening lijdt 40 tot 90% van de wereldbevolking aan de ziekte. Meestal treft de ziekte mensen ouder dan 30 jaar.
Oorzaken van optreden
Er is geen enkele reden voor de ontwikkeling van osteochondrose. Sommigen geloven dat een aandoening optreedt als gevolg van de afzetting van calciumverbindingen die niet door het botweefsel worden geabsorbeerd als gevolg van verslechtering van de bloedtoevoer naar het bot veroorzaakt door zwakte, kromming van de wervelkolom en een afname van de afstand tussen individuele wervels.
Er zijn veel predisponerende oorzakelijke factoren. De belangrijkste zijn als volgt:
- ruggengraatverwondingen (breuken, kneuzingen, ontwrichtingen);
- erfelijke aanleg;
- voetziekten die overbelasting van de wervelkolom veroorzaken - deze omvatten platvoeten, klompvoet (varusmisvorming van de voet), hallux valgus;
- lange tijd strakke en ongemakkelijke schoenen dragen (ook overbelasting van de wervelkolom veroorzaken);
- overgewicht en obesitas;
- zittende levensstijl;
- stofwisselingsziekten;
- kromming van de wervelkolom (kyfose, lordose, scoliose);
- professionele kenmerken - gewichtheffen, veelvuldig draaien en schokken met het lichaam, werken in een ongemakkelijke houding van het lichaam.
De ontwikkeling van de ziekte wordt vergemakkelijkt door een erfelijke aanleg, overbelasting van de wervelkolom (overgewicht, zwaar tillen), trauma en microtrauma.
Stadia van osteochondrose
Afhankelijk van het ontwikkelingsniveau van osteochondrose en de symptomen ervan, zijn er vier fasen.
- eerste fase- preklinisch, dat uiterst zelden wordt gediagnosticeerd vanwege milde (of volledig afwezige) tekenen van de ziekte. In dit stadium zijn de veranderingen in de wervelkolom minimaal. Patiënten maken zich zorgen over beperkte pijn in de wervelkolom en er is spanning in de rugspieren.
- In de tweede fasepijnen verschijnen, omdat de annulus fibrosus van de tussenwervelschijf wordt vernietigd, de fixatie van de wervels onderling wordt verstoord, hun pathologische mobiliteit ontstaat in de vorm van verplaatsingen. De intervertebrale afstand neemt af, met compressie van de neurovasculaire uiteinden, bloed- en lymfevaten.
- derde fase. . . Er ontstaat een breuk in de kraakbeenachtige weefsels van de annulus fibrosus, waardoor een deel van de meer vloeibare kern sijpelt - een hernia-tussenwervelschijf wordt gevormd. Dergelijke veranderingen worden meestal gevonden in de lumbale en cervicale wervelkolom. In mindere mate is het optreden van hernia's tussen de wervels vatbaar voor het thoracale gebied vanwege het feit dat als gevolg van schijfpathologie een bepaald deel van de belasting wordt opgevangen door de ribben en het borstbeen. Als gevolg van uitsteeksel (hernia) van de tussenwervelschijf is er een effect op de wortels van de spinale zenuwen, wat zich uit in de vorm van pijn, ontsteking, verminderde geleiding van zenuwvezels en ontsteking.
- vierde fase- finale, waarbij het littekenweefsel wordt vervangen door de vezels van de tussenwervelschijf, evenals fibreus kraakbeen en fibreus weefsel van de nucleus pulposus.
Om de ontwikkeling van de laatste fase te voorkomen, is het noodzakelijk om tijdig te beslissen hoe osteochondrose moet worden behandeld.
![rugpijn met osteochondrose van de wervelkolom](/images/lidwoord/2542/rugpijn%20met%20osteochondrose%20van%20de%20wervelkolom.jpg)
Symptomen van osteochondrose
Osteochondrose is een chronische aandoening die wordt gekenmerkt door afwisselende perioden van verergering van symptomen en remissie. Overmatige lichaamsbeweging, vermoeidheid, onderkoeling, verwonding, beven en trillingen kunnen bijdragen aan acute symptomen.
De ziekte manifesteert zich in een aantal typische symptomen. Osteochondrose van de wervelkolom wordt gekenmerkt door: pijnlijke rugpijn, een gevoel van gevoelloosheid in de aangedane wervelkolom, een afname van het bewegingsbereik, verhoogde pijn bij het tillen van gewichten, plotselinge beweging, spanning bij hoesten of niezen.
Chronische pijn, als een van de symptomen van spinale osteochondrose, veroorzaakt verhoogde vermoeidheid. Wanneer de zenuwwortels worden samengedrukt door de schijven van de wervelkolom, kan de pijn intenser zijn en van een scherp, "schietend" karakter zijn. De lokalisatie is in dit geval niet beperkt tot het gebied van de rug, maar wordt gevoeld door een persoon in het gebied van de ledematen.
Bij osteochondrose beschrijven patiënten symptomen zoals:
- paroxysmale of schietende pijn in de wervelkolom aangetast door osteochondrose;
- verhoogde pijn na lichamelijke inspanning, evenals in de ochtend;
- pijn kan uitstralen naar de nek, arm of been, maar ook naar de borst;
- krakend gevoel bij het draaien.
De ziekte begint en ontwikkelt zich geleidelijk, dus hoe osteochondrose moet worden behandeld, hangt af van het stadium en de locatie van de wervellaesie.
Behandeling van osteochondrose
In het geval van osteochondrose vereist de behandeling complexe maatregelen.
In de acute fase wordt strikte bedrust getoond, stijve fixatie van de beschadigde wervels met behulp van een korset of een speciale kraag. Een stevig bed, gebruik van een schild, bewegingsbeperking wordt aanbevolen.
Om pijn te verminderen, kunnen analgetica, B-vitamines, novocaïneblokkades, niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen, inwrijven in zalven, mosterdpleisters, ultraviolette bestraling, acupunctuur en reflexologie, thermische procedures, een wollen riem, enz. worden gebruikt.
De volgende fase van de behandeling is gericht op het verbeteren van de lokale bloedcirculatie en het versterken van de spieren die de wervelkolom ondersteunen. Om osteochondrose te genezen, moet u zich houden aan een complexe therapie, waaronder:
- medische massage (traditioneel, hardware, vacuüm);
- fysiotherapie oefeningen, zwemmen;
- fysiotherapie (behandeling met laser, ultrageluid, laagfrequente stromen, magnetisch veld; schokgolftherapie, cryotherapie);
- reflexologie (acupunctuur, acupressuur);
- spinale tractie (droog of water);
- methoden van niet-traditionele therapie (behandeling met bijensteken);
- behandeling met folkremedies (kruiden, honing, mosterd, rode peper, bad).
Als conservatieve therapie geen resultaten oplevert of veranderingen in de tussenwervelschijven externe interventie vereisen, worden moderne minimaal invasieve chirurgische methoden gebruikt: laserreconstructie, intradiscale elektrothermische therapie, microchirurgische hernia-verwijdering.
Bij onomkeerbare veranderingen kan een kunstmatige tussenwervelschijf van metaal of metaal en kunststof worden geplaatst. Laten we nu dus eens nader bekijken hoe osteochondrose kan worden behandeld zonder het gebruik van medicijnen.
Massage
Rugmassage bij osteochondrose heeft een veel uitgesprokener effect dan bijvoorbeeld oefentherapie. Allereerst moet elke behandelingsmethode gericht zijn op het verlichten van pijn.
Wanneer de pijn kan worden verlicht of verlicht, kan de echte behandeling beginnen. Maar zijn hoofdtaak kan de preventie van de progressie van de ziekte worden genoemd, evenals de daaropvolgende mogelijke terugvallen. Het is voor deze doeleinden dat twee belangrijke methoden worden gebruikt - corrigerende gymnastiek en massage. Het is vermeldenswaard dat in gevallen met de nek lichaamsbeweging niet hetzelfde effect heeft als massage.
Oordeel zelf: massage verbetert de bloedcirculatie in het getroffen gebied, elimineert spasmen van de spieren van nek en rug, verzwakt of elimineert pijn, versterkt de nekspieren.
Acupunctuur
Acupunctuur wordt veel gebruikt bij de behandeling van osteochondrose. Acupunctuur helpt pijn te verlichten, ontspant de rugspieren en helpt beschadigde weefsels te herstellen door metabolische processen te stimuleren.
In sommige gevallen kan acupunctuur de traditionele medicamenteuze therapie vervangen, waarvan de nadelen bekend zijn (bijwerkingen van medicijnen, verslaving eraan). Acupunctuur is gecontra-indiceerd bij huidaandoeningen aan de rug en tijdens de zwangerschap.
Oefentherapie voor osteochondrose
Oefengymnastiek voor mensen die lijden aan ziekten zoals osteochondrose zou een noodzakelijk onderdeel van het leven moeten worden. Het is oefentherapie die in staat is de vicieuze cirkel te doorbreken, bestaande uit de volgende componenten: lichamelijke inactiviteit, verzwakte spieren van de rug en nek, vernietiging van de wervelschijven, bedrust.
Voordat u begint met het doen van oefeningen, moet u de belangrijkste principes van therapeutische oefeningen voor osteochondrose kennen:
- Oefeningen mogen niet worden uitgevoerd in het stadium van exacerbatie van de ziekte, wanneer er sprake is van een intens pijnsyndroom.
- Oefening mag geen verhoogde pijn veroorzaken.
- Complexen met spanning in de rugspieren moeten worden afgewisseld met ontspanningscomplexen.
- Alle oefeningen worden soepel uitgevoerd, zonder plotselinge bewegingen, met behoud van de juiste lichaamshouding.
Voor elk type osteochondrose zijn eigen oefencomplexen ontwikkeld. Om de verspreiding van de ziekte te voorkomen, wordt echter aanbevolen om het spierstelsel van de hele wervelkolom te trainen.